Replies
|
3-2-2010
Lonneke
|
Is everyone ready for the trip to Gambia??
|
|
12-2-2010
kebba
|
Welcome we are looking forward to your visit to the Gambia and the project work as well.
|
|
12-2-2010
lamin
|
welcome to the Gambia for the fist time in African
|
|
13-2-2010
Heleen
|
I'm looking forward to go to the Gambia!
|
|
13-2-2010
Carola
|
I'm looking forward to meet you all!
|
|
19-2-2010
Beppie
|
Ultimate moment of happiness: getting out of your plane with a big smile on your face after a long flight. we have arrived in The Gambia!
After we have gathered our luggage we were picked up by our Gambian team mates. All of them with grinning faces and a 'NICE to meet you' to welcome you! That hospitality is important here is a fact we´ve noticed immediately. We have taken a look at the NICE center in Lamin before moving on to settle at our lodge. During the trip with the 'gili gili', a local van used for public transport, I couldn't get to see enough. Everything is so different, so relaxed, and o so beautiful!
The lodge is much more comfortable than we expected. Between the idyllic palm trees and paths decorated with see shells, there are a number of round huts with cane roofs. They are furnished with a small shower and toilet. The room is neatly made with flowers everywhere, as at the dinner table. After a wonderful meal we had a team meeting and did some chatting. So many new impressions, so much to see, actually too much to go to sleep. but tomorrow is another day and we will start discussing our plan with our Gambian team mates.
Nice to be here...
|
|
19-2-2010
Gerard van Manen
|
Om ongeveer tien uur maken we ons op voor de eerste brainstorm sessie in de Nice-center. We praten uitgebreid over de ideeen die iedereen heeft en komen algauw tot een actieplan. De communicatie onderling verloopt redelijk soepel al ben ik wel een keer keihard uitgelachen
door de Gambianen, ik zal wel iets doms gezegd hebben:) Nadat we onze ideeen hebben samengevat gaan we aan de slag. We maken een rooster van de dingen die we willen doen en wat we willen zien. De morgen verloopt snel.
Middag, we lopen dwars over de markt naar een eettentje waar we
ongeveer de helft van de kippenpopulatie van Gambia veroberen. Bij veel dingen die ze hier eten krijg je kip of vis, en meestal smaakt dat aardig. Onder het eten zien we een man voorbij komen met een mooie Unox muts. Het is hier ook zóó koud. Wat we hier op één dag meemaken zie je in een heel jaar in Nederland nog niet. Door al die indrukken
raken we bijna overloaded. Na het eten gaan we in groepen de markt over, één groep vrouwen, één groep mannen. De vrouwen gaan doen waar ze goed in zijn: shoppen, en de mannen doen iets waar ze niet goed in zijn (de europese mannen iig): slenteren:). Maar op de markt zien we veel en kunnen we echt de cultuur snuiven. We komen echte alstars tegen voor omgerekend nog geen 7 euro.
Halverwege de middag stappen we een compound binnen en luisteren naar één van de beroemdste traditionele zangeressen van Gambia. Ze zingt vol overgave voor ons en het klinkt inderdaad echt Afrikaans. Ondertussen zien we mensen op de meest ingewikkelde wijze thee maken. één kopje maken duurt ongeveer een half uur. Maar wat geeft dat als je
toch de hele dag de tijd hebt? Toch zijn er ook dingen die gaan irriteren. overal komen wildvreemde (mannen) op ons af en vragen om vrienden te worden. Ze willen dan een e-mailadres en zien dit als een manier om naar Europa te komen. Ze hopen gewoon om uitgenodigd te worden.
`s Avonds eten we weer "thuis" we eten weer salade met vis, patates en sausjes. Het smaakt weer aardig, ook al ben ik geen viseter. Vanavond ben ik de eerste Gambiaanse jongen tegengekomen die niet van voetbal houdt. Hij speelt liever basketbal, en dat is écht zeldzaam. Ze kennen hier de Europese competities beter dan wij ze kennen. Morgen (vandaag) gaan we samen basketballen, de afspraak staat.
Tijdens een plenaire bespreking blijkt dat geen van de Nederlanders negatieve punten heeft. De aanhankelijkheid van mannen niet meegerekend. O ja, hier passen inderdaad twintig mensen in één busje. Wij werden bijvoorbeeld met ons hele team in een busje gepropt toen we opgehaald werden van het vliegveld. Uiteraard gingen er ook nog vier Gambiaanse vrienden mee, dus zaten we met zestien man in één busje. Al
onze bagage gewoon opt dak. De meeste jongens uit ons team hebben ondertussen al een Gambiaanse naam gekregen, Pim heet Lamin, Gerard V.heet Alkado ofzoiets en ik heet Aladji.
Maar goed, ik hoop dat jullie zo weer even zonder ons kunnen, wij gaan weer verder tot de Gambiaanse orde van de dag!
|
|
22-2-2010
Gerard Verkerk alias Alkalo
|
Hi all,
As you may have understood, we are having a great time here with NICE Gambia. The Dutch and the Gambian team are mixing very well, getting to know each other and each others culture. It is great to see how open everyone is and how we learn from each other. Yesterday we had a great free day, relaxing on the beach. And today now the second half of our journey started. All 18 team members are going to work together on the winning plan from now on. Greetings from the Gambia and we'll keep you updated!
|
|
23-2-2010
Heleen
|
Afrika relaxed? Don't think so! Vandaag (19 februari) hebben we de hele dag met onze teams aan de challenge gewerkt. Morgen (zaterdag 20 februari) geven we een presentatie en wordt er gekozen welk plan doorgaat voor uitvoering. Maar niet getreurd, we hebben vandaag ook zeker het echte Afrika beleefd. We zouden om 13.00 lunchen, al snel werd het 14.00 uur en uiteindelijk aten we rond 15.30... Toen we daadwerkelijk aten, beleefden we nog meer Afrika; Uit grote schalen vol met rijst en 2 vissen haalden we met onze handen eten en stopten het daarna in onze mond. Douwe vergat dat je per se met rechts moet eten, omdat Gambianen met links hun kont afvegen. Hij werd hier gelijk op geattendeerd door onse Gambiaanse vrienden. De volgende stap was dat een deel van de groep op z'n linkerhand ging zitten, om niet dezelfde fout te kunnen maken. Vandaag (vrijdag) liepen moslim vrouwen en mannen (wat ze hier bijna allemaal zijn) ron din mooie gekleurde gewaden. het is vrijdag en dan gaan mannen naar de moskee om te bidden. Vrouwen ogen niet, omdat er een kans is dat ze ongesteld worden en dan volgens de islam onrein zijn. Als de vrouwen ouder zijn en niet meer ongesteld worden, mogen ze wel naar de moskee. Tot die tijd dus gewoon op een matje buiten.
Wij zitten nu ook met z? allen op een 'bid-matje'. Niet om te bidden, maar om te relaxen na onze werkdag. De ondergaande zon, veel fluitende vogels en leuke gesprekken met Gambianen en Nederlanders maken de dag tot een mooi einde. Africa is nice!
|
|
23-2-2010
Karola
|
OVER ZATERDAG:
Vandaag (zaterdag) hebben alle groepen hun concept gepresenteerd. Eén groep bedacht het concept nabuur.com om te integreren in de Gambiaanse cultuur. Dit is een website waarop alle problemen opgeschreven kunnen worden door bijv. boeren, waarop anderen kunnen reageren en tips kunnen geven over hoe ze dat probleem op zouden kunnen lossen. De tweede groep richtte zich op entrepreneurship en de educatie van de Gambianen. Ze willen courses opzetten waarbij hen iets geleerd wordt wat betreft het opbouden van een eigen bedrijf, management etc. Het derde concept betreft de scholing van kinderen. Door middel van visuele educatie kunnen de kinderen zien, horen en schrijven tegelijkertijd, waardoor ze de stof beter op kunnen slaan. De tweede groep heeft gewonnen en nu gaan we met z'n allen dieper in op de research, het opstellen van een businessplan etc. Hierbij zal het concept van Nabuur ook geimplementeerd worden.
's middags waren we vrij; een aantal van ons gingen naar de markt en een aantal ging terug naar de lodge. Het is erg leuk om te zien hoe iedereen steeds meer naar elkaar toe groeit.
De meiden hadden ook nog een verrassing voor de jongens; een soort estaffeloop (Gerard-battle) met limbo-dansen, ei op een lepel in je mond, rennen met een rok aan en nog veel meer. De hele buurt liep uit om mee te genieten! De prijs was een t-shirt met Gerrard (voetballer waar veel mensen hier fan van zijn) erop, voor 1 van de Gerards van ons team. Het team van onze jonge Gerard won, dus hij draagt zijn t-shirt nu vol trots.
Na het avondeten was er een verrassing voor ons georganiseerd door de Gambianen van onze lodge. Ze gingen voor ons dansen. Geweldig hoe je in korte tijd zo veel om mensen kunt gaan geven.
|
|
23-2-2010
Lysanne
|
Dan denk je een vrije dag te hebben, moet je eerder opstaan dan normaal! Om zeven uur ging onze wekker. Gelukkig is het hier een stuk gemakkelijker om je bed uit te komen, en bovendien konden we rustig aan doen, omdat het busje natuurlijk ruim een uur te laat arriveerde.
We vertrokken naar een plek waar we een prachtige boottocht zouden gaan maken. De boot was erg mooi. Onder stonden aan de zijkanten bankjes, en in het midden een soort tafel. Aan de achterkant was een barretje en een wc, en aan de voorkant was een trapje naar boven. Eenmaal boven was er een enorm dek met overal kussens.
Het was echt genieten. Probeer het je voor te stellen: We zaten onder een felblauwe hemel, er was geen wolkje aan de lucht. We zaten in onze bikini (slash zwembroek) met een zonnebril op, een cola-tje (en een biertje voor de jongens natuurlijk) in je hand te bungelen met onze voeten in het water, of lekker een tijdschrift te lezen, of te klagen over de politiek in Nederland (bestaat er iets beters dan ongegeneerd zeuren? Ik denk het niet!). We maakten een korte tussenstop bij een mooie lodge, waar we even rond hebben gekeken en souvenirs hebben gekocht. We hebben nog even stilgelegen en gezwommen, en ook hebben we geluncht op de boot. Wat een lol had de bemanning toen ze zagen dat sommigen van ons spontaan het bestek lieten liggen en met onze handen gingen eten.
Eenmaal terug was onze enige echte dag-als-toerist nog lang niet voorbij. We reden gelijk door naar het strand, waar onze Gambiaanse teamgenoten al op ons aan het wachten waren. Vanaf toen was het gedaan met de rust. Het eerste wat we deden was keihard (sorry voor dat kei) de zee inrennen. De Gambianen keken in het begin wat verwonderd, maar als snel kwamen er toch een paar het water in. Ze durfden alleen niet verder dan hun middel, omdat ze niet kunnen zwemmen. Maar ook voor ons was het lastig, want er was een hele sterke stroming, en daarbij ook erg hoge golven. We waren al uitgeput van het zwemmen, maar het werd nog veel erger. Het was namelijk tijd voor onze 'payback' van het Gerard vs. Gerard-spel van de dag ervoor. We moesten in een rij gaan staan, en Kebba beveelde ons wat we moesten doen. Als we niet goed luisterden moesten we een aap nadoen. Toen we totaal afgebeuld waren gingen we voetballen: meisjes tegen de jongens, wat érrug eerlijk was (niet dus). Eenmaal ingemaakt vielen we doodop op onze handdoek neer. Nog geen minuut later zagen we twee mannen met paarden lopen. Ik kreeg gelijk een adrenalinestoot ofzo, want mijn vermoeidheid was in één keer weg. Ik vroeg me af hoe duur het zou zijn om een tijdje te rijden. Lonneke vertelde ons dat het toeristengebied was, dus dat ze waarschijnlijk een belachelijk hoge prijs zouden vragen. Douwe en ik gingen het toch maar even navragen voor de zekerheid, en wat blijkt: 150 dalasi (dat is omgerekend misschien vier euro)!!! Nou, dat had ik er nog net wel voor over zeg maar, dus Douwe en ik sprongen enthousiast op het paard. Ook dit moet je even voor je zien: je zit in je zomerblouse en je blote voeten in het zadel. De wind waait door je haren, je rijdt in rengalop over het strand, terwijl de zon al langzaam begint te zakken in de zee. Het is 42 graden, en dat nota bene in Februari! Jaloers? Terecht!
Toen ons half uurtje voorbij was, wilden Lonneke en Karola ook nog even, en daarna probeerde zelfs Kaddy nog even te paardrijden, wat overigens héél hilarisch was om te zien.
Ik weet niet hoe de rest zich voelde, maar ik had het daarna behoorlijk heet en ik was best uitgeput. Na een korte duik in de zee was het etenstijd. Het eten was zoals gewoonlijk weer heerlijk. En het eten ging geleidelijk over in dansen. Dat is zo leuk hier. Eerst beginnen ze mee te klappen met de muziek. Daarna beginnen ze mee te zingen, en voor je het weet staat iedereen op, worden de stoelen aan de kant geschoven en ga je met z'n allen dansen. I realy like that. Misschien iets om te introduceren in Nederland???
Rond een uur of negen stapten we voldaan het busje in en vertrokken we terug naar de lodge. De rest heeft geloof ik nog even zitten kletsen, maar ik ben gelijk mijn bed in gedoken, omdat ik mijn ogen letterlijk niet meer open kon houden.
De vijfde dag was alweer voorbij. We zitten gewoon al op de helft. De tijd gaat veel te snel voorbij hier.
|
|
23-2-2010
Carola
|
Onze laatste dag op de lodge. Mensen worden toch wat zenuwachtiger, we gaan het leven van de Gambianen nu echt meemaken. Hoe zal het zijn? Wat voor compound? Wat voor wc? Wat voor douche?
Deze dag geeft Lonneke ons een paar liedjes wat zij typisch vind passen bij de culturen. Zoals deze; Maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelooflijke haast. Dat is dus niet Gambiaans. We passen ons ook al best snel aan, vandaag zijn wij een half uur te laat bij het nice centre!
Vandaag hebben we field research gedaan. Op naar de markt en mensen vinden die de antwoorden weten op de vragen! Fatou zorgde om 1 uur weer voor het eten. Kindjes wachten voor de restjes eten. Ze kijken eerst vreemd dat wij met een lepel eten, maar ze gaan het toch ook zelf eens proberen! Het ziet er leuk uit!
's Middags hebben we een siësta gehouden. Tussen 12 en 3 is het hier gewoon te heet om iets te doen! Het was 41 graden. We zitten allemaal oververhit achter de computer. En we drinken water of ons leven er van af hangt.
De dag erna moeten we een businessplan gaan schrijven. Niemand heeft het eerder gedaan. Dus Lonneke geeft een kleine cursus hoe we dat kunnen doen.
Het wordt tijd om naar 'huis' te gaan. Iedereen haalt de koffers op in de lodge. Iedereen gaat nu zijn eigen weg, sommige blijven in Brikama, andere gaan verder weg. Ik zelf ga naar Fatjara, we moeten daarvoor een uur reizen. In de NICE auto van Lonneke worden we naar de bus gebracht. Onze eerste ervaring met het OV. Ik vind het allemaal even leuk! Uiteindelijk zaten we knusjes met 17 mensen in een bus, ik zit nog steeds heerlijk!
Samen met Kaddy zorgen we dat mijn koffer veilig aankomt bij de compound. Ik word warm welkom geheten door de moeder en de andere in de familie. Het is een leuke familie, ze lachen veel! Ik denk dat ik hier een goede tijd ga hebben! Het is een luxe huis, met een gewone douche en gewone wc. Stiekem vind ik het jammer, ik zou best weleens op een pot willen zitten. ;)
Nadat we gegeten hebben gaan we gezellig filmpje kijken. Het is rustig in dit huis, het is goed om ook de andere kant te zien! 's Avonds val ik uitgeput ik slaap. Ik houd van dit land en deze mensen! Nederlanders kunnen veel van de Gambianen leren.
|
|
24-2-2010
Brenda
|
e eerste nacht in het gastgezin was erg spannend. 's Avonds ontmoetten we het gastgezin. ik was bij Lamin. eerst was het een beetje onwennig, als je bij de Gambianen thuis logeert, merk je de cultuurverschillen pas echt! Het is echt een groot verschil....
Ik ging met Lamin op bezoek bij zijn oom. dat was echt heel leuk. Zijn oom is wel eens in Nederland (Scheveningen) geweest en vertelde erg grappige dingen. Hij is bijvoorbeeld opgepakt door de politie omdat hij elke dat 's morgens vroeg aanklopte bij iedere hotelkamer om goedemorgen te zeggen. In Gambia is het heel normaal om iedereen te groeten, maar in Nederland werden mensen daar echt niet blij van, haha!
Omdat ik erg veel moeite had met de cultuurverschillen, ben ik de volgende dag samen met beppie naar Fatou te gaan, om daar samen te slapen. Fatou heeft een hele mooie compound met prachtige bloemen.
Het afscheid komt nu ook steeds dichterbij. Aan de ene kant is het jammer, aan de andere kant zie ik er ook wel al weer een beetje naar uit. Het is echt super hier in Afrika, al blijft voor mij het spreekwoord 'oost west, thuis best'
|
|
11-8-2010
ikke
|
Stelletje hobbyisten; laat de buitenlanders in Afrika maar lekker goed betalen voor je slechtwerkende internet. Krijg je er ook een generator bij????
|
|
31-8-2010
Thomas
|
Kunnen jullie altijd internetverbinding garanderen. Er is zo vaak geen verbinding, dankzij de regentijd, of een overbelast netwerk. Hoe doen jullie dat?
|
|